Home » Biuro karier » Jak bardzo długoterminowe są trendy na rynku pracy?
Biuro karier

Jak bardzo długoterminowe są trendy na rynku pracy?

avatar

Dr Waldemar Grzywacz

Uniwersytet Warszawski, Wydział Zarządzania

Na rynku pracy, wyznaczanym przez sytuację gospodarczą, popyt i podaż, najważniejsze podmioty, czyli pracodawcy i pracobiorcy oferują możliwości, określają wymagania, starają się realizować swoje potrzeby i oczekiwania, a to wszystko podlega zmianom. Tak więc z jednej strony mamy do czynienia z wieloletnim rozwojem polskiej gospodarki, napływem kapitału, inwestycji, rozwoju technologii, a w tych obszarach trudno o stabilizację ze względu na zmiany polityczne, nadmiar kapitału na rynkach czy szeroko rozumiane innowacje. Pracobiorcy to druga strona rynku pracy, coraz bardziej deficytowa ze względu na ilość i dopasowanie kompetencji. Obok osób przybywających ze wschodu, które uzupełniają niedobory rynkowe, coraz większy wpływ na funkcjonowanie przedsiębiorstw mają nowe pokolenia, absolwenci szkół i wyższych uczelni. Są to nie tylko osoby z odmiennym systemem wartości, oczekiwaniami i kompetencjami, ale wręcz każdy kolejny rocznik wnosi coś nowego, co wynika między innymi z pojawiania się kolejnych innowacyjnych produktów teleinformatycznych (hardware i software). Wszystko to sprawia, że trudno mówić o trendach długoterminowych w takim znaczeniu, do jakiego jesteśmy przyzwyczajeni, trudno nakreślać dalekosiężne perspektywy, chociaż bez nich nie sposób zarządzać w sferze gospodarczej i społecznej.

W niewoli technologii?

W tym kontekście należy spodziewać się wzrastającego zapotrzebowania na specjalistów w dziedzinach pozwalających usprawniać codzienną i zawodową aktywność, dawać większe poczucie bezpieczeństwa w otoczeniu i środowisku społecznym. Coraz bardziej rośnie świadomość i obawy przed skutkami przejęcia kontroli nad życiem społecznym przez technologie informatyczne, zwłaszcza ze strony państw, instytucji czy ośrodków zmierzających za pomocą manipulacji wpływać na indywidualne i społeczne decyzje. Przeciążenia nadmiarem oczekiwań, bodźców, informacji, zwłaszcza w świecie wirtualnym, spowoduje potrzebę uporządkowania rzeczywistości, znalezienia punktów oparcia, poczucia rozumienia i kontroli, co powinno wpłynąć na zapotrzebowanie na osoby biegle poruszające się w świecie nowych mediów, zwłaszcza społecznościowych, rozumiejących rzeczywistość i potrafiących przekazać w sposób zrozumiały i przekonujący.

Poszukiwany, poszukiwana, poszukiwani…

Ponieważ technologie przejmą dziedziny biznesu związane z finansami, będzie zapewne mniejsze zapotrzebowanie na specjalistów w tej dziedzinie, natomiast rośnie zapotrzebowanie na analityków potrafiących wyciągać wnioski z dużej i coraz większej ilości danych powstających w przestrzeni społecznej i gospodarczej. Niezależnie od tego, które zawody będą miały tendencje do ograniczania zapotrzebowania, jeszcze większe będzie oczekiwanie elastyczności, zdolności i chęci uczenia się ze strony pracowników, co wynika z przewidywanej dynamiki zmian w karierach zawodowych osób wchodzących na rynek pracy.

Z badań wynika, że wśród najbardziej pożądanych u pracowników cech wymieniane są kompetencje związane z samoorganizacją (inicjatywa, przedsiębiorczość, odporność na stres), umiejętności interpersonalne, a zwłaszcza obejmujące współpracę w zespole (komunikatywność, przywództwo). Kształcenie i rozwój kompetencji zawodowych u pracowników i kandydatów do pracy pracodawcy pozostawiają sobie, widząc w tym szansę wykształcenia sposobów pracy, standardów i nawyków ważnych w swojej organizacji.

Spadek poziomu zaangażowania pracowników może wynikać z sytuacji na rynku pracy. Łatwiej znaleźć pracę, czyli mniejsze jest poczucie zagrożenia bezrobociem. Jednocześnie – o czym wyżej – inne i coraz większe są oczekiwania pracowników, zwłaszcza młodych. Dla nich większe znaczenie mają motywy pozafinansowe, a wśród nich także takie, które związane są z poczuciem ważności wykonywanej pracy, stanowiska i pozycji firmy na rynku.

Next article